റൊട്ടേഷൻ വിമർശനത്തിന് മറുപടി നൽകി അമോറിം, സാൻ സിറോയുടെ നൂറാം വാർഷികത്തിൽ മിലാന്റെ ആധികാരിക വിജയം

മിലാൻ ∙ സാൻ സിറോ സ്റ്റേഡിയം നൂറ് വർഷം പൂർത്തിയാക്കിയ ദിവസം തന്നെ എസി മിലാൻ ലെച്ചെയെ 3-0ന് തകർത്തത് വെറുമൊരു കണക്കിലെ വിജയമായി കാണാൻ എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഇത് റൂബൻ അമോറിമിന്റെ ടീം സെലക്ഷൻ രീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചർച്ചയുടെ ഉത്തരം കൂടിയായിരുന്നു.

മോദ്രിച്ചിനെ തുടർച്ചയായി രണ്ട് മത്സരങ്ങളിൽ ബെഞ്ചിലിരുത്തിയതിന് അമോറിമിന് വലിയ വിമർശനം നേരിടേണ്ടി വന്നിരുന്നു. അതിനുള്ള മറുപടി അദ്ദേഹം വാക്കുകളിലൂടെ തന്നെ നൽകിയിരുന്നു. "എല്ലാ ആഴ്ചയും വ്യത്യസ്തമായ ലൈനപ്പ് ഉണ്ടാകും. ഇവിടെ വിജയിക്കാൻ ആരും എന്നെക്കാൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, പക്ഷേ ഇടക്കാല മുതൽ ദീർഘകാല ലക്ഷ്യങ്ങൾ വരെ ഞാൻ ചിന്തിക്കണം, മിലാനിന് ഏറ്റവും നല്ലത് എന്താണെന്നും," എന്നായിരുന്നു അമോറിമിന്റെ പ്രതികരണം. ഈ മത്സരത്തിൽ റാബിയോയെയും പുലിസിച്ചിനെയും തുടക്കം മുതൽ ഇറക്കിയത് ആ വാക്കുകൾക്ക് പിന്നിലുള്ള യുക്തി തെളിയിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമമായി തന്നെ ഞാൻ കാണുന്നു. <iframe src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FACMilan%2Fposts%2Fpfbid0GdJSgbPeoS2PgnKy9Yb8Y3EqncReC2bXrqs6h14mkumgtMrAofTR3CvsHNtXZpuRl&show_text=true&width=500" width="500" height="609" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowfullscreen="true" allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share"></iframe>

പതിനഞ്ചാം മിനിറ്റിനടുത്ത് പാവ്ലോവിച്ചിന്റെ കൃത്യമായ ത്രൂ ബോൾ ഹെഡ് ചെയ്ത് ഇറക്കി അടുത്ത ടച്ചിൽ തന്നെ പുലിസിച്ച് സ്കോർ ചെയ്തത് ഒരു യാദൃശ്ചികതയായി കാണാൻ പറ്റില്ല. ഒരു ഫോർവേഡ് ഒരു ബോൾ എത്ര ടച്ചുകൾക്കുള്ളിൽ ഗോളാക്കി മാറ്റുന്നു എന്നത് ആ കളിക്കാരന്റെ മാനസികാവസ്ഥയുടെ കൂടി അളവുകോലാണ്. നിരന്തരം അവസരം കിട്ടാതെ നിരാശനായിരുന്ന ഒരു കളിക്കാരൻ ഇത്ര ശാന്തമായി ഒരു ഫിനിഷ് നടത്തുന്നത് ടീമിനുള്ളിലെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ അടയാളമായി കരുതാം.

ഗോൾ കിട്ടിയതിന് ശേഷം മത്സരം പൂർണമായും മിലാന്റെ കൈപ്പിടിയിലേക്ക് പോയി എന്നത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ അതൊരു ഏകപക്ഷീയമായ കളിയായിരുന്നില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇടവേളയ്ക്ക് മുൻപ് തന്നെ രണ്ടാമത്തെ ഗോൾ വരാൻ സാധ്യതയുള്ള നിരവധി അവസരങ്ങൾ മിലാൻ സൃഷ്ടിച്ചു, പക്ഷേ അത് സഫലമായത് 61-ാം മിനിറ്റിൽ റാബിയോയുടെ കാൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ മാത്രമാണ്. ഈ ഇടവേള തന്നെ അമോറിം സ്വയം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു കാര്യത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ് — ടീം മേധാവിത്വം കാണിക്കുന്നു, പക്ഷേ ഓരോ നിമിഷവും അതേ നിലവാരത്തിൽ കളിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ലെച്ചെക്കെതിരെ ജയിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യമെന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞിരുന്നു, അതിൽ പൂർണമായ കാര്യക്ഷമത അല്ല, ജയമായിരുന്നു മാനദണ്ഡം.

റാബിയോയുടെ റോളിനെക്കുറിച്ചും ഒരു ചെറിയ ചിന്ത പങ്കുവെക്കണം. കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് നിന്ന് കളിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഡബിൾ പിവറ്റിൽ അല്പം താഴ്ന്ന റോളിൽ കളിക്കുമ്പോൾ അയാൾ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായി തോന്നുന്നു എന്നൊരു നിരീക്ഷണം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബോൾ വിന്നിംഗിനും ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷനും ഇടയിലുള്ള ആ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് അയാൾക്ക് കളിയുടെ ടെമ്പോ നിയന്ത്രിക്കാൻ കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുന്നു എന്നത് സ്വാഭാവികമായ ഒരു ടാക്ടിക്കൽ യുക്തിയാണ്. അതുകൊണ്ടാവണം അയാൾ 61-ാം മിനിറ്റിലെ ആ നിർണായക നിമിഷത്തിൽ ശരിയായ സ്ഥാനത്ത് ഉണ്ടായത്.

ദിയഗോ മൊറേരയുടെ ഗോൾ കൊണ്ട് സ്കോർലൈൻ 3-0 ആയപ്പോൾ ഇത് അമോറിമിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കൃത്യമായ സമയത്ത് വന്ന ഒരു വിജയമായി മാറി. ഇന്റർനാഷണൽ ബ്രേക്കിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ്, തന്റെ റൊട്ടേഷൻ പോളിസി തെറ്റല്ലെന്നും, ബെഞ്ചിലിരുന്ന കളിക്കാരെപ്പോലും ശരിയായ സമയത്ത് ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയാമെന്നും തെളിയിക്കാൻ ഇതിലും നല്ല ഒരു അവസരം അമോറിമിന് കിട്ടില്ലായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഒരു ചോദ്യം ഇപ്പോഴും ബാക്കിയാണ് — ഈ വിജയം അമോറിമിന്റെ റൊട്ടേഷൻ തത്വത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണമാണോ, അതോ പുലിസിച്ചിനെയും റാബിയോയെയും പോലുള്ള കളിക്കാരുടെ വ്യക്തിഗത മികവിന്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഉദാഹരണമാണോ? അടുത്ത കുറച്ച് മത്സരങ്ങളിലെ ലൈനപ്പ് തീരുമാനങ്ങൾ അതിന് ഉത്തരം നൽകും.