മാൻഡസിന്റെ കൈകളിൽ കുരുങ്ങിയ വെനീസിയ, ലാസിയോയ്ക്ക് ക്ലീൻ ഷീറ്റ് ജയം

സ്കോർലൈൻ നോക്കിയാൽ ഇത് ലാസിയോയുടെ എളുപ്പമുള്ള ഒരു ജയം പോലെ തോന്നാം. പക്ഷേ കണക്കുകൾ വേറൊരു കഥയാണ് പറയുന്നത് — വെനീസിയ 11 ഷോട്ടുകൾ എടുത്തപ്പോൾ ലാസിയോയ്ക്ക് 8 എണ്ണം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ടാർഗറ്റിൽ ആണെങ്കിൽ വെനീസിയയ്ക്ക് 5, ലാസിയോയ്ക്ക് വെറും 1. ഇത്രയും അസന്തുലിതമായ ഒരു ഷോട്ട് കൗണ്ട് ഉണ്ടായിട്ടും ജയം ലാസിയോയ്ക്ക് കിട്ടിയത് എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്നാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം. മത്സരത്തിന് മുൻപ് തന്നെ വ്യക്തമായിരുന്നു, ഇത് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ഫിലോസഫികളുടെ ഏറ്റുമുട്ടലാണെന്ന്. വെനീസിയ 3-5-2/5-3-2 എന്ന കോംപാക്റ്റ് ബ്ലോക്കിൽ കളിച്ച് മധ്യനിരയിലെ ഇടങ്ങൾ അടച്ചു കളയാൻ ശ്രമിച്ചു. ലാസിയോയാകട്ടെ അവരുടെ പതിവ് 4-3-3 വീതിയിലൂടെയും ഫ്രാറ്റെസിയുടെ മധ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള മുന്നേറ്റങ്ങളിലൂടെയും കളി തുറക്കാൻ നോക്കി. ഈ രീതിയിലുള്ള ഒരു സെറ്റപ്പ് വെനീസിയയെ സംബന്ധിച്ച് അപകടകരമായ ഒരു ഗ്യാംബ്ലാണ് — അഞ്ചു പേരുള്ള ഡിഫൻസ് പ്രഷർ ആഗിരണം ചെയ്ത് ആഡംസിനെയും മൊറേനോയെയും കൗണ്ടറിൽ ഉപയോഗിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്ലാൻ. ഇത്തരം ബ്ലോക്ക് ഡിഫൻസ് പലപ്പോഴും ഷോട്ട് കൗണ്ട് ഉയർത്തും, കാരണം എതിർ ടീം പന്ത് കൈവശം വച്ചാലും ഫിനിഷിംഗ് സോണിലേക്ക് എത്താൻ പണിപ്പെടും. അത് ഇവിടെയും കൃത്യമായി സംഭവിച്ചു. എന്നാൽ ഈ ടാക്ടിക്കൽ ചിത്രത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം ഒരൊറ്റ കളിക്കാരനിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്നു — ക്രിസ്റ്റോസ് മാൻഡസ്. ആദ്യ പകുതിയിൽ വെനീസിയ ആഡംസിനെയും യെബോയെയും മുന്നിൽ വച്ച് നിരവധി അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. യെബോ ഒരു പെനാൽറ്റി പോലും നഷ്ടപ്പെടുത്തി, പക്ഷേ അതിനുള്ള ക്രെഡിറ്റ് പൂർണമായും മാൻഡസിന് കൊടുക്കണം. അതിന് ശേഷം സോമിന്റെയും ആഡംസിന്റെയും ശ്രമങ്ങളും അദ്ദേഹം തടഞ്ഞു. മത്സരം തീരുമാനിച്ചത് ഒരു ഗോൾകീപ്പറാണ്, ഒരു ടാക്ടിക്കൽ പ്ലാൻ അല്ല. രണ്ടാം പകുതി തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ കളിയുടെ ഗതി മാറി. യെബോ വീണ്ടും ഒരു ഫൗൾ ചെയ്തു, ഇത്തവണ സ്വന്തം പെട്ടിയിൽ തന്നെ, ടെയ്‌ലറെ ഫൗൾ ചെയ്തുകൊണ്ട്. ഈ പെനാൽറ്റി സാക്കാഗ്നി ഭംഗിയായി വലയിലേക്ക് പായിച്ചു. തൊട്ടു പിന്നാലെ ഇടത് വശത്ത് നിന്ന് നൂനോ ടവാരെസിന്റെ ക്രോസ് നോസ്‌ലിൻ കൃത്യമായ ടൈമിംഗിൽ ഹെഡ് ചെയ്ത് വലയിലാക്കി. രണ്ട് ഗോളുകളും ബോക്സിനുള്ളിലെ നിർണായക നിമിഷങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വന്നത് — ഓപ്പൺ പ്ലേയിലെ മേധാവിത്വത്തിൽ നിന്നല്ല. വെനീസിയയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാൽ ഇത് ഈ സീസണിലെ ഒരു ആവർത്തിക്കുന്ന പ്രശ്നം പോലെ തോന്നുന്നു. ബെലാഹ്യാനെ ഒരു പോസ്റ്റിൽ അടിച്ചു, ആഡംസ് സൈഡ് നെറ്റിംഗിൽ ഷോട്ട് ചെയ്തു, ലാസ്സാരി ഒരു മൂന്നാം ഗോളിന് അടുത്തെത്തി. ഇത്രയും അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടും സ്കോർബോർഡിൽ ഒരു അക്കം പോലും ചേർക്കാൻ കഴിയാത്തത് ഒരു ടീമിന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. മത്സരത്തിന് മുൻപ് ലാസിയോ പരിശീലകൻ ജെന്നാരോ ഗട്ടൂസോ ഈ വെല്ലുവിളിയെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിരുന്നു: "ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും മികച്ചവരായി എന്ന് കരുതരുത്. വിവേകവും മാനസികാവസ്ഥയും വേണം, ഇത് കടുപ്പമുള്ള ഒരു മത്സരമായിരിക്കും. ഞങ്ങളുടെ തുടക്കം ഇത്ര നല്ലതായതിന് കാരണം ഞങ്ങൾ പോരാട്ട വീര്യം നിലനിർത്തിയതാണ്, അത് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങും." ഈ വാക്കുകൾ ഈ മത്സരത്തിലും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ശരിയായി — ലാസിയോ കളിയിൽ മേധാവിത്വം കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും, നിർണായക നിമിഷങ്ങളിൽ ക്ലിനിക്കൽ ആയി മാറി. വെനീസിയയെ സംബന്ധിച്ച് ചോദ്യം ഇതാണ് — എത്ര കാലം ഇത്തരം അണ്ടർലയിംഗ് പെർഫോമൻസുകൾ ഫലങ്ങളായി മാറാതെ തുടരും? ഒരു ടീം സ്ഥിരമായി ഷോട്ടുകൾ എടുക്കുകയും ജയിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് കേവലം നിർഭാഗ്യമല്ല എന്നും, ഫിനിഷിംഗിലെ ഗുണനിലവാരത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണെന്നും കൂടി പരിശോധിക്കേണ്ടി വരും.